PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Going out, alone?

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Amy

avatar

Aantal berichten : 54
Registratiedatum : 08-08-11
Leeftijd : 23

Your Character
Animal ID: Cheetah
Age: 17
Partner: I'm not looking for love, love will find me

BerichtOnderwerp: Going out, alone?   di aug 14, 2012 8:36 am

Het was een zwoele avond met een heldere hemel. Het was er eentje dat je iedere dag in de zomer zou wensen. Een tiener meisje liep over straat. Het was niet druk maar meer dan genoeg volk liep er rond nog zo laat. Ze hield haar gezicht naar beneden en keek naar haar voeten. Mensen waren aan het praten maar woorden hadden geen betekenis voor het meisje. Mensen zeiden altijd alles luidop terwijl woorden niet altijd hoefden. Zeker niet zo luid... Amy was een kalm meisje die hield van rustige en stille plaatsen. Het was vreemd voor haar om zich in een stad te begeven waar het zelfs 's avond niet rustig was. 'Het is eens iets anders Amy, grenzen verleggen' hield ze zichzelf voor alsof het een goede reden was om naar buiten te gaan. Ze bleef wandelen tot ze muziek hoorde en de stank van sigaretten en drank naar boven vloeiden. Even keek ze op, verschillende jonge mensen van haar leeftijd liepen rond. Meiden waren meestal schaars gekleed en de jongemannen zagen eruit alsof ze maar half op deze aarde rondliepen. Amy zuchtte, zo waren mensen dus... Ze had geen zin om te doen zoals hun maar wou desondanks toch een pub binnen gaan.

De eerste de beste ging ze binnen. Het was dan waarschijnlijk ook één van de betere. Roken was verboden, het licht was gedimd en er klonk klassieke rock. Het meisje voelde zich al wat meer op haar gemak, de vreemde blikken weliswaar negerend. Er stonden enkele pool tafels waar er gelachen en gevloekt werd. Aan de bar nam ze plaats naast een jongen iets ouder dan zijzelf. De barman was rond de dertig en zag er vriendelijk uit. "Wat mag het zijn, jonge dame?" een beetje verlegen, omdat ze niet gewoon was om te praten tegen vreemdelingen, antwoordde ze, "Een gewone pils alstublieft." hij glimlachte even en gaf haar bestelling. Ondertussen voelde Amy de ogen van de jongen naast haar branden op haar gezicht. Ze tipte aan haar drankje en ondervond algauw dat het lekker zoet naar binnen liep. Na een tweede bood de jongen naast haar een sterker drankje aan. Amy moest beter weten maar leek met haar hoofd ergens anders te zitten.

Algauw voelde ze zich nogal duizelig en licht in het hoofd. "Nog eentje, lieverd?" ze kon niet meer praatten en gebaarde met haar handen dat het goed was. Ze wist niet wat de jongen van plan was, later zou ze dat wel bezuren. Hij was vriendelijk en sprak tegen haar over zijn leven. Vertelde zijn zogenaamde geheimen. Bij haar derde drankje vroeg hij, "Heb jij een geheim dat je niet zomaar aan iedereen kan vertellen?" Amy wist naar waar hij toe wou gaan en plots leek haar hoofd weer helder te zijn. "Eum... Ik moet gaan." het vriendelijke gezicht vertrok plots van de jongen en keek haar streng aan. "Kom op, ik weet het wel. Ik zie het in je ogen, zeg op." Amy werd onrustig en stond op, ze wou hier weg. Een hand nam haar pols beet, zei iets tegen de jongen en sleurde haar naar buiten. "Ben je gek? Dat was een shift jager!" beschaamd en duizelig keek ze naar de grond en mompelde "Sorry ik liet me wat gaan..." vervolgens keek ze op naar de persoon die haar net gered had.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Benjamin

avatar

Aantal berichten : 188
Registratiedatum : 06-08-11

Your Character
Animal ID: Puma
Age: 18
Partner: You think it's easy?

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   do feb 20, 2014 6:32 am


Hoog in een boom was zijn favoriete plekje. Veel hoge bomen stonden er niet, maar hoe hoger, hoe beter. Benjamin balanceerde zichzelf op een tak die nauwelijks zijn gewicht kon dragen, maar het blijkbaar wel leek te houden. Van tussen de bladeren keek hij naar het dorpspleintje, waar het gonsde van de activiteit. De straat met een heleboel uitgaansmogelijkheden lag tegenover hem. Die straat leek nog voller te zijn dan het pleintje zelf. Overal zag hij tieners zich vermaken, drinken, lachen, dansen.. Het was dan ook de perfecte avond om buiten te gaan. Hij genoot ergens wel van de drukte, al stond hij er liever niet zelf in.

Zijn ogen gleden over de menigte, en hij meende een paar studenten van Kelynn High te herkennen. Dat Shifters zo makkelijk in de mensenmassa konden rondlopen, het was nog steeds raar. Benjamin had nog gehoord van instellingen waar ze Shifters gevangen hielden, tests op ze uitvoerden, zelfs vermoorden.. Blijkbaar waren er ook professionele 'Shiftjagers', die overal ter wereld op zoek gingen naar Shapeshifters om ze gevangen te nemen. Hij rilde van het idee. Stel je voor dat iemand de school vond.. Wat zou er dan met al die kinderen gebeuren?

Uiteindelijk begon de jongen redelijk wat dorst te krijgen. Hij voelde even in zijn zakken en vond wat kleingeld. Ach ja, een hele dag in een boom zitten, natuurlijk werd je er dorstig van. Zijn armen protesteerden even toen hij zich langs de takken naar beneden liet zakken. Lang stil zitten was nooit goed. Al snel waren ze weer opgewarmd, en hij rolde even met zijn schouders. De bosgrond ruilde hij al gauw door het asfalt, en hij stapte naar een random bar toe.

Ook al was het licht gedimd, hij zag haar meteen. Amy, zijn eerste en enige vriendin hier, zat op een barkruk iets verderop. Naast een jongen die hij niet kende. Ze leken het gezellig te hebben, tot hij flarden van hun gesprek op ving. Zijn dorst vergeten, stapte hij resoluut op het duo af. Hij greep zonder op haar te letten haar pols vast. Kil keek hij de jongen aan. "Laat haar met rust, ja? Of je hebt een groot probleem", Zei hij ruw. Normaal verhief hij zijn stem nooit, maar dit keer kon hij zich niet inhouden. Daarna sleurde hij Amy naar buiten. Daarbij haperde hij aan de vest van de jongen, waarbij die iets opzij schoof. In een flits zag hij een of andere vreemde badge, waarop een logo stond dat hij vaag herkende van een bepaalde site. De jongen was een Shiftjager..

"Ben je gek? Dat was een Shiftjager!" Sprak hij, toen ze buiten waren. "Sorry ik liet me wat gaan..." Antwoordde ze beschaamd. Hij trok haar een zijstraat in, weg van de club. "Dat merkte ik ja", Zei hij toen, iets zachter en minder streng. "Je had wel dood kunnen gaan", Vervolgde hij, de paniek en angst duidelijk in zijn stem hoorbaar. Hij sleepte haar half mee richting het bos. "Kom op, we kunnen hier echt niet blijven."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amy

avatar

Aantal berichten : 54
Registratiedatum : 08-08-11
Leeftijd : 23

Your Character
Animal ID: Cheetah
Age: 17
Partner: I'm not looking for love, love will find me

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   do feb 20, 2014 8:18 am

Het was vreemd, dit was niet wie ze was. Ze dronk niet, ze ging niet uit, ze was niet sociaal, ze giechelde niet en vertelde al helemaal geen geheimen aan onbekenden. En toch deed ze op één avond al hetgeen dat ze anders nooit of zelden deed. Het ergste was, ze hield zichzelf niet tegen. Diep vanbinnen schreeuwde haar verstand dat ze moest ophouden. De cheetah in haar waarschuwde haar voor de geur die om de jongen heen hing. Alles in haar wist wat er aan de hand was, alleen zij zelf niet. Pas wanneer het bijna te laat was, luisterde naar de smeekbeden.

Amy stond wankelend op, als ze nuchter was geweest dan was ze hier al lang weg geweest. Nu ja, dan zou ze niet dit gesprek hebben gehad, in deze situatie zijn terecht gekomen en had de jongen waarschijnlijk een mooi litteken in zijn gezicht gehad. Maar het was nu hoe het was, niet goed. Een hand omsloot haar pols. Ze wou kijken wie het was maar de plotse beweging met haar hoofd liet de wereld nog harder draaien. Het was dat haar redder haar ondersteunde, anders had ze de deur nooit gehaald. Amy nam zoveel mogelijk frisse lucht in haar longen om het dan schokkerig weer uit te ademen. Ze was bang voor wat was gebeurd, ze wist maar al te goed dat ze op het nippertje aan de dood was ontsnapt. Of erger, martelingen en onderzoeken tot je stierf.

Ondanks de staat waarin ze was, en ze wist dat er iets goed fout zat aangezien de neiging had om te lachen, rook ze dat veilig was. Benjamin had haar gered, ze hoefde zijn gezicht niet te zien om te weten dat hij het was. Nadat hij had gesproken, zij zich had verontschuldigt werd ze een zijstraat ingesleurd. Amy glimlachte, waarom ze het deed was een raadsel, terwijl hoorde ze Benjamins stem door gaan. Ze ving alleen flarden op van dood zijn en hier niet blijven. Zijn bezorgde toon was haar ook niet ontgaan. Ach die Benno toch, altijd zorgen maken over niets. Ze voelde zich goed, wat schuldig voor wat net was gebeurt, maar anders gelukkig. Het meisje had zich nog nooit zo vrij gevoeld. Als ze nog een stap verder was gegaan met drank, dan had ze waarschijnlijk de wereld rond gelopen in haar dierengedaante. Dan zouden de poppen aan het dansen zijn.

De jongen bracht haar in veiligheid, hij had haar gered. En wat deed zij? Alles erger maken. Geen drank meer voor Amy, dat was zeker. Eenmaal ze in de schaduwen van het bos waren keek ze naar hem op. Ze moest een stap naar achteren zetten of anders had ze kennis gemaakt met de grond. Zijn ogen stonden bezorgd en zij stond daar met die scheve glimlach. “Bedankt.” Bracht ze zachtjes uit, ze wist niet waarom ze het zei. Uiteindelijk zou het laatste zinnige woord zijn dat ze uitbracht die avond. Want kort daarna nam ze zijn handen vast en deed paar stappen naar achteren. Haar vingers omsloten de zijne en was zich niet bewust van de druk die ze uitoefende. Amy was geen lichaamscontact zoeker, althans toch enkele weken geleden niet.

Uiteindelijk liet ze zijn handen los, draaide zich om en begon te rennen. Ze wist niet wat ze deed maar er zat energie in haar die eruit moest. Soms liep ze op twee voeten en kort daarna op vier poten om dan snel weer over te gaan op voeten. Ze ging nooit ver weg en wist eigenlijk niet wat Benjamin deed. En als ze hem uiteindelijk weer tegenkwam, vloog ze zowat op hem en rolden ze enkele meters naar achteren. Amy lachte, alsof er een leuke anekdote was verteld. Daarna herinnerde ze zich weinig. Alleen dat ze haar schoenen en sokken had uitgedaan, ze had aan Benno verteld dat ze graag het gras voelde. Daarna was alles vaag.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Benjamin

avatar

Aantal berichten : 188
Registratiedatum : 06-08-11

Your Character
Animal ID: Puma
Age: 18
Partner: You think it's easy?

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   do feb 20, 2014 9:17 am


Zijn woorden leken precies niet echt door te dringen. De mist in haar hoofd was waarschijnlijk te dik. Alcohol, hij had het nooit begrepen. Een beetje aangeschoten zijn, ja, dat was nog oké. Maar zo dronken zijn dat je gevaar zelfs niet meer zag aankomen? Dat ging er toch wel een beetje over, vond hij. Daarom probeerde hij haar ook weg te krijgen uit het dorp. Straks begon ze hier te shiften, vlak voor de neus van alle jongeren die hier rond liepen. Dan waren ze er gloeiend bij. Zo subtiel en snel mogelijk bracht hij Amy daarom naar het bos, steeds verder tussen de bomen.

"Hier zijn we wel veilig", Zei hij even later, meer tegen zichzelf dan tegen haar. Zij hoorde hem waarschijnlijk toch niet. Het meisje wankelde wat weg van hem, en hij liet haar pols los. Hopelijk viel ze niet om. Ze bleef maar glimlachen, en hij glimlachte onzeker terug. Wat moest hij toch met haar aanvangen nu? “Bedankt.” Zei ze, vlak voordat ze zijn handen vast pakte. Hij hapte kort naar adem, maar niet echt luid. Ze trok hem half mee, hield zijn handen stevig vast. Hun vingers verstrengelden, en hij voelde zijn kaken gloeien. Way to go.

En toen was ze weg. Het enige wat van haar over bleef, was haar geur, en de warmte die haar handen hadden nagelaten. "Amy?" Fluisterde hij zachtjes tegen de leegte. Maar ze was echt weg. Misschien kwam ze nog terug. Hij begon in ongeveer dezelfde richting te lopen, en al snel was hij aan het rennen. Zijn hart bonsde wild, en ergens wist hij gewoon dat hij haar niet zou vinden. Ze zou zelf terug moeten komen.

Ineens werd hij getackeld. Door de impact rolden ze enkele meters weg. Onwillekeurig gromde hij, maar hij stopte meteen toen hij eindelijk door had wie hem omver gelopen had. Het was Amy weer. Voorzichtig sloeg hij zijn armen om haar heen, om te verzekeren dat ze niet plots weer weg was. "En waar was dat voor nodig?" Vroeg hij. Hij keek haar nog steeds bezorgd aan. "Wat moet ik toch met jou aanvangen.." Grinnikte hij toen. De situatie was eigenlijk best wel grappig, zo lang ze niet ergens in de problemen kwam.


Laatst aangepast door Benjamin op do feb 20, 2014 9:48 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amy

avatar

Aantal berichten : 54
Registratiedatum : 08-08-11
Leeftijd : 23

Your Character
Animal ID: Cheetah
Age: 17
Partner: I'm not looking for love, love will find me

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   do feb 20, 2014 9:47 am

Zo’n toestand was moeilijk te verklaren. Alsof je zweefde, alsof alles van veraf werd bekeken en jouw lichaam niet het jouwe was. Zou iedereen het zo meemaken? Of verschilde dat van persoon tot persoon? Amy dacht erover na terwijl ze op de grond lag. Het laatste halfuur was zo wazig, ze kon zich vaag herinneren hoe ze had rond gerend. Om dan Benjamin zowat te bespringen en dan te eindigen in zijn sterke armen. Ze had zich niet verzet, ze wou niet. Haar wangen gloeiden en dat kwam niet enkel door de drank (of het rennen).

Amy leunde tegen de jongen aan, haar schoenen en sokken waren nog steeds uit. Ze wreef zachtjes met haar voeten over het gras. De koude begon door te dringen vanaf haar voetzolen. Haar hoofd werd al wat minder licht en de woorden drongen geleidelijk aan binnen. “Geen idee… opeten?” antwoordde ze op de vraag dat Benjamin al een tijd geleden had gesteld. Ze lachte zachtjes en liet haar hoofd op zijn schouder rusten. Bewijs dat de drank nog steeds aanwezig was. Er ging een rilling door haar lijf. Nochtans, koud had ze het niet. Was het de alcohol? De adrenaline? Stress? Maar, waarom zou ze die laatste twee voelen? Oh juist ja, omdat ze zich had omgedraaid naar hem en zijn lippen bijna kon voelen. Ook haar hand rustte plots op zijn borstkas, hoe die daar was terecht gekomen was haar een raadsel. “Sorry…” fluisterde ze en ging weer recht zitten maar glimlachte.

Uiteindelijk deed het meisje haar sokken en schoenen weer aan en stond op, soort van. Ze zocht algauw steun bij Benno. Zachtjes schudde ze haar hoofd, “Ongelofelijk...” mompelde ze, half schamend half amuserend. De kou begon eindelijk vat op haar te krijgen. De rillingen die nu door haar lijf liepen waren niet meer van de alcohol en dergelijke. “Ik krijg koud…” misschien wel een onnodige opmerking. Ze zat met een tweestrijd, terug naar de warmte of bij Benjamin blijven. Want ze wist niet in hoeverre ze beide kon combineren. “Wil je mee?” vroeg ze tenslotte zachtjes, bijna verlegen. Ze had zijn hand vastgenomen en een stap in de richting van het dorp gezet.


Laatst aangepast door Amy op zo feb 23, 2014 8:52 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Benjamin

avatar

Aantal berichten : 188
Registratiedatum : 06-08-11

Your Character
Animal ID: Puma
Age: 18
Partner: You think it's easy?

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   zo feb 23, 2014 8:42 am


De tijd verstreek en geen van beide leek de stilte te willen verbreken. Nu ja, zij was misschien niet eens in staat. Hij bleef maar braaf liggen, als een deurmatje ofzo. Ja, dat was echt wel zijn droomjob. Hopelijk shiftte ze niet ineens naar een Cheetah. Dan zou hij mooi geplet worden. Benjamin vertrouwde er wel op dat ze dàt deel van zichzelf wel nog onder controle had, al was het maar omdat ze hèm geen pijn wou doen. Afwezig dwaalde zijn hand over haar onderrug, terwijl hij naar omhoog keek. De bomen lieten het laatste licht door, en al snel zouden de sterren zichtbaar worden.

“Geen idee… opeten?” Antwoordde ze plots op een vraag die hij wel een half uur eerder had gesteld. Hij grinnikte. “Liever niet, denk ik”, Reageerde hij lachend. Zonder dat hij het door had, was haar gezicht plots vlak bij het zijne. Hij voelde haar warme adem langs zijn kaken strijken. Haar hand lag ineens ook op zijn borst, waar ze sowieso z'n verhoogde hartslag zou voelen. Oh damn. Hij bloosde en mompelde wat in de aard van 'het is niet erg' toen ze zich verontschuldigde en weer rechtop ging zitten.

Uiteindelijk kwam er toch iets van beweging in. Amy trok haar schoenen weer aan, en hij stond ondertussen recht. Hij klopte de aarde van zijn kleren en wachtte toen netjes op haar. Ze was nog wat wankel, dus hij ondersteunde haar, zodat ze niet meteen in de grond zou kukelen. Ze maakte de opmerking dat ze het koud had. "Juah, dat geloof ik graag, de zon is ook verdwenen.." Merkte hij op. Scherp Benjamin, scherp.

“Wil je mee?” Vroeg ze plots zachtjes. Overdonderd bleef hij haar aankijken. Wat, mee, naar waar? Het was heel duidelijk dat ze richting het dorp wou, maar naar waar wou ze dan? Weer naar een club ofzo? Nee, dat was echt niks voor hem.. "Euhm, ik weet niet of ik wel.." Begon hij. "Ik bedoel, ik kan niet..", Stotterde hij verder. Zijn kaken gloeiden rood van schaamte, en hij trok zijn hand uit die van haar. "Ik wil wel, maar ik denk niet.. Ik weet het niet?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amy

avatar

Aantal berichten : 54
Registratiedatum : 08-08-11
Leeftijd : 23

Your Character
Animal ID: Cheetah
Age: 17
Partner: I'm not looking for love, love will find me

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   zo feb 23, 2014 8:59 am

Ergens kon ze vaag zijn rood aangelopen gezicht herinneren. Ook zijn gemompel achteraf, maar dat was dan ook alles. Ze wou zijn gedrag ontcijferen maar dat lukte niet al te best met een geheugen die op gatenkaas leek. Ze wist alleen niet wat er in haar om ging om plots zo dicht bij hem te gaan. Uiteraard wist Amy nog wat ze dacht, wat ze wou doen. Het zat alleen niet bepaald in haar natuur. Ugh, waarom maakte ze zich er nog zorgen om. De nacht was toen nog jong, er kon nog van alles gebeuren waar ze over kon piekeren.

Niet bepaald stabiel stond ze uiteindelijk op. Gelukkig was er Benjamin om op te steunen. Ze begon over het feit dat ze koud had, waarop ze een droog antwoord kreeg. Met een scheve glimlach en een opgetrokken wenkbrauw keek ze hem aan. "Zo erg is het nu ook niet met me gesteld." reageerde ze met een lachje. Ofcourse wist ze dat het nacht werd, toch? Ze miste vrijwel meteen het gevoel van gras onder haar voeten en de armen van Benno om haar heen. Wat trouwens een mooie vergelijking is, gras en Benjamin. Bij de gedachte lachte ze zachtjes, ze vroeg zich af wat de jongen nu over haar dacht. Dronken leek een gepast antwoord.

Op een bepaald ogenblik wist Amy niet echt wat te doen. Ze had het koud en wou naar de warmte. Maar aan de andere kant, verlangde ze bijna net zo erg naar deze jongen als naar een warme plaats. En een combinatie van de twee? Dan vroeg ze hem maar mee en maakte duidelijk naar waar. De jongen leek verbaasd over haar vraag, alsof hij nog nooit mee uit was gevraagd. Alsof hij nog nooit op café was geweest? En misschien, heel misschien was het waar. Hij stotterde, liep rood aan en trok zijn hand uit de hare. "Ik wil wel, maar ik denk niet.. Ik weet het niet?" was het laatste dat hij zei (stotterde). Amy lachte zachtjes, ze kon er niet aan doen. Hij was schattig. Knap, sterk en leuk op een manier dat ze kon appreciëren. Maar ook, schattig.

Het meisje deed een stapje naar voren zodat de afstand tussen hen in verdween. Ze voelde zijn adem zachtjes op haar voorhoofd, hij was namelijk enkele centimeters groter. Deze keer nam ze zijn hand teder vast en glimlachte. Zelfzekerder dan dat ze feitelijk was handelde ze verder. "Je bent nergens toe verplicht. Het... Ik zou het leuk vinden als je mee ging." wel, dit was ook nog een zinnige uitspraak. Toch voor Amy, in die toestand. Ze liet haar vingers uit zijn hand glijden en deed enkele stappen naar achteren. Haar ogen keken ietwat uitdagend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Benjamin

avatar

Aantal berichten : 188
Registratiedatum : 06-08-11

Your Character
Animal ID: Puma
Age: 18
Partner: You think it's easy?

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   zo maa 02, 2014 7:18 am


Veel ervaring met dronken mensen had hij niet. Zijn ouders waren strenggelovige Christenen, en alcohol was een zonde waar geen van hen aan mee deed. Soms gebeurde het dat er jongens op zijn school elkaar probeerden te overtreffen met het drinken van sterke drank, maar hij hield zich daar mooi buiten. De school was militair ingesteld, en gepakt worden met ook maar iets dat verboden was, en je was er gloeiend bij. Veel was er niet meer te redden dan. De school had de meest stomme straffen ooit, iets wat Benjamin hoe dan ook genoeg af schrok om braafjes alle regels te volgen.

“Zo erg is het nu ook niet met me gesteld.” Reageerde ze op zijn opmerking. Hij glimlachte flauwtjes. Ze zou eens moeten weten. Hij vroeg zich af in hoeverre ze dit voorval nog zou herinneren morgen. “Sure”, Antwoordde hij geruststellend. Ineens begon ze te praten over het dorp en de warmte, en ergens voelde hij ook wel dat het al redelijk aan het afkoelen was. Maar hij voelde er gewoon niet veel voor om in zo'n plek binnen te gaan.. Wie weet wat er daar nog allemaal rond liep? Langs de andere kant, haar alleen laten gaan, zou hij ook niet over zijn hart kunnen krijgen.

Zijn tweestrijd werd onderbroken door haar plotselingen nabijheid. Haar handen namen de zijne teder vast, en onbewust gleed zijn duim over haar hand. Haar huid voelde zacht en warm aan, aangenaam."Je bent nergens toe verplicht. Het... Ik zou het leuk vinden als je mee ging." Zei ze zachtjes. Ze stapte achteruit en keek hem wat uitdagend aan. Benjamin zuchtte en rolde met zijn ogen. Daarna knikte hij grijnzend. "Ach ja, alleen raak jij toch in de problemen, dus ik kan net zo goed je bodyguard spelen, right?" Hij liep naar haar toe en draaide haar om aan haar schouder. "Ladies first", Grinnikte hij, terwijl hij braafjes wachtte tot ze ging lopen.


Laatst aangepast door Benjamin op zo maa 09, 2014 1:06 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amy

avatar

Aantal berichten : 54
Registratiedatum : 08-08-11
Leeftijd : 23

Your Character
Animal ID: Cheetah
Age: 17
Partner: I'm not looking for love, love will find me

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   zo maa 02, 2014 7:46 am

Ze wist niet waar ze de moed vandaan had gehaald. Of de skills om iemand te overtuigen, maar het lukte haar. Misschien moest ze spijt hebben van haar daden? Om de jongen zo te beïnvloeden? Aan de andere kant, ze had het maar twee keer gevraagd. Waar ze de eerste keer geen duidelijk antwoord had op gekregen. Oké, geen spijt dus, hij was volkomen vrijwillig meegegaan. Amy kon een glimlach niet onderdrukken toen hij zijn ogen draaide en glimlachte. Ze fronste even toen hij aan kwam zetten dat ze anders toch in de problemen zou geraken. Eigenlijk wou ze erop in gaan, niet dat ze werkelijk goede argumenten had, maar voordat ze zelfs haar lippen van elkaar kon halen voelde ze zijn handen op haar schouders. Met veel gemak draaide hij haar om, het duizelde haar even, en zei, "Ladies first".

En zo stapte ze terug naar het dorp. Ondertussen liep er al heel wat minder volk rond op straat. Hier en daar wat verdwaalde zielen. Maar verder was de straat uitgestorven. Iets in haar zei om toch nog voorzichtig te zijn. Die jongen, de shift jager, kon hier nog ergens rondhangen. Misschien was hij bang weggegaan door Benjamin? Al betwijfelde ze dat ten zeerste. In alle geval, hetzelfde café was geen optie. Haar ogen vielen op een donker, gezellig cafeetje die niet overvol zat zoals de rest. Een oud bordje vertelde dat je er kon snookeren. Amy wenkte naar Benno en duwde de deur open. Het eerste dat haar opviel was het gedimde licht. Het gaf een gezellige sfeer. Daarnaast viel de muziek op, good old rock music die op de achtergrond speelde. Haar ogen gleden over de mensen, de jongen was nergens te bespeuren.

Ze nam Benno mee aan zijn hand en nam plaats aan een tafeltje. De snooker tafels lagen wat afgelegen, ze werden afgescheiden door een onderbroken muur. Amy zag vier tafels, waarvan maar eentje bezet was. Voordat er nog een woord kon worden gezegd kwam een man van middelbare leeftijd hun bestelling opnemen. Euhm..." ze wist niet of het wel verstandig was maar... "Voor mij een pintje" het smaakte nu eenmaal lekker. Hierna zou ze wel water drinken, misschien. Amy keek van de ober naar Benjamin en wachtte af.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Benjamin

avatar

Aantal berichten : 188
Registratiedatum : 06-08-11

Your Character
Animal ID: Puma
Age: 18
Partner: You think it's easy?

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   zo maa 09, 2014 1:18 am


Benjamin zag in haar ogen dat ze probeerde een antwoord te bedenken op zijn eerdere opmerking, dat ze waarschijnlijk toch in de problemen zou raken als hij niet mee zou gaan om haar in de gaten te houden. Tot zijn genoegen zag hij dat ze niet echt met een deftig argument kon komen, dus dat hij in feite gelijk had en haar een beetje vast had gezet. Hij lachte er even om in zichzelf. 1-0 voor hem.

De wandeling naar het dorp was kort, tot zijn spijt, want ergens wilde hij zich liever omdraaien en gewoon terug gaan naar zijn kamer. De stilte en het alleen zijn waren meer iets voor hem dan het uitgaan in een druk café of wat dan ook. Samen liepen ze door de hoofdstraat, en zenuwachtig bleef hij maar zo dicht mogelijk bij haar lopen. Nog even en hij sprong in haar armen ofzo. Dat zou echt geen zicht zijn. Ze nam hem mee naar een plek die er redelijk oud uit zag, en blijkbaar niet zo druk als de andere gelegenheden in het dorp. Fijn dat ze nog wat rekening met hem hield.

Amy nam hem mee naar binnen, waar het licht gedimd was en je best anoniem kon genieten van het gezelschap. De muziek stond ook niet overdreven luid. Ze zaten nog een twee minuten neer, of een man kwam hun bestelling al opnemen. Amy twijfelde even, maar bestelde dan toch een pintje. Benjamin was eigenlijk best nieuwsgierig. Waarom dronk de jeugd bier? Was het zo lekker? Eentje kon waarschijnlijk geen kwaad, of wel.. Ach, daar moest hij ooit achter komen. "Hetzelfde voor mij", Meldde hij. Daarna keek hij schuldbewust naar Amy. Daarnet had hij haar nog bestraffend toegesproken dat alcohol niet goed was, en nu ging hij zelf aan het drinken. De logica was ver te zoeken. "Ik wil gewoon weten wat er zo speciaal aan is, meer niet..", Zei hij licht grijnzend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amy

avatar

Aantal berichten : 54
Registratiedatum : 08-08-11
Leeftijd : 23

Your Character
Animal ID: Cheetah
Age: 17
Partner: I'm not looking for love, love will find me

BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   zo maa 09, 2014 3:12 am

Ondanks dat Amy in een soort trans was door de alcohol, toch voelde ze de spanning in Benjamin's lijf. Of ja, in zijn hand, maar ze vermoedde dat het door zijn hele lijf ging. Waarom was hij zo gespannen? Misschien lag het aan haar, misschien maakte ze hem bang? Ze keek even naar zijn gezicht, zijn ogen leken de buurt af te speuren. Alsof hij verwachtte ieder moment te kunnen worden aangevallen. Daar kan het ook aan liggen, dacht ze wijs, misschien verwacht hij de shift jager. Tenslotte, hield ze zelf een oogje in het zeil voor het geval dat. Ondanks de onrust die ze zelf voelde en in Benjamin, leek ze gelukkig. En dat lag niet alleen aan de drank. Ze kon even genieten van het leven van een tiener, een normale tiener. Rond rennen in de Savanne en shiften tussen mens en cheetah was niet bepaald normaal te noemen.

Tenslotte vond ze een quasi rustig cafeetje. Later zou ze zich erover verbazen waarom ze de eerste keer niet naar daar was gegaan. Een rustig café, gedimde lichten en snooker tafels! Het bevatte zowat alles dat een café zou moeten bevatten. Althans, toch voor haar. Nadat ze het café had rond gekeken vielen haar ogen weer op haar metgezel. De jongen leek eindelijk weer wat te ontspannen. En, misschien vergiste ze zich, hij leek de plaats wel te waarderen. Amy zag Benno niet meteen een dancing of iets dergelijks binnen gaan. De gedachte deed haar wel lachen, voor kort. Want er stond algauw een ober aan hun tafel. Na wat twijfel bestelde ze dan toch een pintje. Ze verwachtte een afkeurende blik van Benjamin, hij haar tenslotte min of meer gewezen op het feit dat alcohol 'slecht' was. Of had ze het zich ingebeeld? Want hij bestelde tenslotte ook bier. Ze keek ietwat verbaasd naar de jongen die schuldbewust terug keek. "Ik wil gewoon weten wat er zo speciaal aan is, meer niet..", zei hij met een kleine grijns op zijn gezicht. "En ik zal het maar geloven zeker?" antwoordde ze nonchalant, maar haar grijns verraadde alles.

Voordat er nog veel kon gezegd worden was de ober terug. Hij gaf hen hun drinken en vertrok weer. Amy nam de hare vast en keek Benjamin aan, "Proost?" zei ze lichtelijk vragend. Want in hoeverre het hem zou smaken was nog een vraag. Ze tikte het glas tegen de zijne en nam een slok. Eerst smaakte ze vooral... schuim. Daarna was het bier. Ze wist niet wat er speciaal was aan bier, ze dronk het gewoon graag. Net als een ander graag fristi drinkt, of cola. Alleen was ze nogal gevoelig aan alcohol, het maakte haar losser. Ze zette haar glas neer. Haar ogen waren weer op Benjamin gericht. Met een glimlach likte ze de 'snor' weg die het bierschuim had achtergelaten op haar lip en wachtte zijn reactie af. Hoe goed kon hij eigenlijk tegen alcohol?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Going out, alone?   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Going out, alone?
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kelynn High :: The Town :: The Town of Charlemont :: Clubs and Bars-
Ga naar: