PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Here is a Lynx, so fly bird

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Dana

avatar

Aantal berichten : 40
Registratiedatum : 03-08-11
Leeftijd : 19
Woonplaats : ergens en nergens

Your Character
Animal ID: Iberische Lynx
Age: 16
Partner: No way

BerichtOnderwerp: Here is a Lynx, so fly bird   zo aug 07, 2011 11:59 pm

Dana wandelde door het bos. Het was lekker weer en van alle kanten hoorde je vogels fluiten. De zon scheen lichtje door het bladerdag en dat gaf je een echt zomergevoel. Ze voelde drang om achter de volgels aan te rennen en in het gras luid spinnend te gaan liggen maar ze wilde zich in haar menselijke lichaam gewoon gedragen. Ze liep gewoon verder maar bij elke boom voelde ze zichzelf gewoon kijken of er een vogel in zat. Ze kwam op een open plek. Waar de zon volop scheen. Ze zag een huiskat verschrikt opspringen en de struiken inrennen. Die had natuurlijk wel lekker in de zon gelegen. Ze merkte dat ze alleen was en voor ze het wist was ze een Lynx. Ze spitste haar puntige oren en keek rond. Ze rook ineens van alles en ze wilde op alles af. Het was gewoon ziellig voor mensen die altijd mens waren. Die kregen geen kick als ze een vogel neergehaald hadden. Ze vond het ook vreselijk dat er nog ze weinnig Lynxen waren. Helemaal haar soort. Ze was een Iberische Lynx en daar waren er ongeveer nog maar 225 van. Ze had het op internet opgezocht op de site van WNF. Soms had ze echt een bedreigd gevoel. Het gevoel dat er weinnig zoals jezelf waren. Ze schudde die gedachten uit haar hoofd een sloop naar de bosjes. Overal hoorde ze vogels en ze hoorde gekraak van bladeren. Ze snoof de geur van konijn op. Ze volgde de geur die haar dieper het bos inlokte. Ze kwam bij een hol. Het was natuurlijk veelste klein voor haar dus ze ging boven op de ingang liggen. Ze wachtte en wachtte maar ze bleef geduldig. Na een tijdje kwam het er een nieuwsgierig konijnenkopje naar buiten. Ze keek gefocust toe hoe hij steeds verder naar buiten kwam en zich van geen gevaar bewust was. Ze wachtte tot heet konijn een metertje van het hol af was en toen sprong ze op hem af. In een sprong kwam ze niet bij hem maar ze gebuikte de seconden dat het konijn verstijft bleef staan om het dier bij de keel te grijpen. Ze beet hem in de nek en scheurdde die open. Het diertje lag levenloos tussen haar klauwen en werd glijk verscheurd door een hongerig roofdier. Het bloed kwam uit het kleine lijkje stromen maae Dana lette er niet op. Ze scheurdde het vlees van het skelletje en likte het bloed op. Ze liet daarna het konijn of wat er van over was liggen voor de raven en liep het bos weer in met het gevoel dat ze vanavond niet in de eetzaal te zien was. Ze ging weer naar de open plek en ging daar liggen. Op een of andere manier vond ze dat prettig. Het zal vast wel de kat in haar zijn. Ze bleef languit liggen terwijl de zon haar vacht streelde en haar lijf verwarmde. Ze begon hardop te spinnen omdat ze hievan genoot. Het was gewoon een fijn gevoel.


[Open voor iedereen]

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Damon

avatar

Aantal berichten : 116
Registratiedatum : 06-08-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : In your closet >3

Your Character
Animal ID: White Siberian Tiger
Age: 19
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Here is a Lynx, so fly bird   ma aug 08, 2011 2:39 am

Het zonlicht viel her en der door het dichte bladerdak heen, zorgde voor een prachtig schouwspel. Het gefluit van de vogels was melodieus, en zorgde ervoor dat het geen moment stil was. Al droeg het zachte geritsel van de bladeren in de wind hier ook aan bij. Het was overduidelijk zomer, althans voor Amerikaanse begrippen. Damon was gewend aan de hoge temperaturen van het Australische binnenland, al hoewel het nog niet eens echt het binnenland was. Nee, daar leefde bijna geen mensen. De grond was te onvruchtbaar en de gevaren te groot. Als je daar wat overkwam, kon je met honderd procent zekerheid zeggen dat je het niet zou redden. Damon maakt een einde aan zijn gedachten stroom, begon te rennen. Eindelijk kon hij zijn energie kwijt, de schoolbanken waren niks voor hem. Zijn concentratie vermogen op dat gebied, duurde meestal niet langer dan een paar seconden. Iets wat naar zijn mening aan de leraren lag, die gewoon niks interessants te vertellen hadden. Van het ene moment op de andere veranderde hij van een doodgewone jongen in een tijger. Een stuk geruislozer rende hij nu tussen de bomen door, het voelde heerlijk om weer gewoon zichzelf te kunnen zijn. Ja, zichzelf. Damon voelde zich vertrouwder in zijn dierlijke lichaam, dan in zijn menselijke. Vroeger was veranderen voor hem altijd een soort vlucht geweest, wanneer de emoties hem te veel werden shiften hij naar zijn tweede lichaam. Waarmee hij uren door de verlaten woestijnen kon rennen, daar was niemand. Niemand die zich af zou vragen wat een Siberische tijger in Australië deed. Daar kon hij alleen zijn met zijn gedachten, die destijds ongelooflijk pijnlijk waren geweest. Een bekende geur trok zijn aandacht, onmiddellijk kwam hij tot stilstand. Draaide zijn kop een kwartslag, niet meer dan twintig meter bij hem vandaan stond een jonge reebok. Het dier was zich niet bewust van het gevaar dat op de loer lag. Damon liet zich door zijn poten zakken, sloop langzaam op het dier af. Zijn oren had hij in zijn nek gelegd, zijn spieren stonden gespannen. Nog vijf meter, de ree keek op. Zette het vrijwel direct op een lopen, te laat. Binnen enkele seconden had Damon het dier in gehaald, sprong op zijn rug. Zijn tanden boorde zich in het zachte vlees, doelbewust beet hij de halsslagader door. De ree stortte in elkaar, met de zware tijger nog altijd op zijn rug. Triomfantelijk keek Damon naar zijn buit, oké het dier was niet belachelijk groot. Best wel een scharminkeltje eigenlijk, maar het had vlees op zijn boten en daar ging het om. Hij zette zijn tanden in het nog warme vlees, en deed zich er aan te goed. Uiteindelijk zette hij een stap achteruit, likte hij langs zijn snuit om de bloed resten weg te vagen. Tevreden draaide hij zich om, de resten mochten de raven op eten. Damon had ze vanuit de bomen toe zien kijken, het was alsof ze hem weg hadden willen staren. Domme beesten. De zon verwarmde zijn vacht, terwijl hij rustig tussen de bomen door slenterde. Een bekend geluid trok zijn aandacht, hij draaide zijn oren bleef voor een moment staan. Het was als het gespin van een kat, maar dan harder. Maar zachter dan zijn eigen gespin. Langzaam sloop hij naderbij, een lynx lag languit in de zon. Een halfbloed. Het kon niet anders. Dergelijke lynxen kwamen hier niet voor, net als er hier geen Siberische tijgers voor kwamen. Aarzelend naderde hij haar, hij sloop niet langer. Naderde haar rustig, zodat ze hem zou kunnen horen aan komen. "Hey." zei hij aarzelend, het was vreemd om te spreken wanneer hij in deze vorm verkeerde. Al helemaal nu hij tegen een dier sprak, van wie hij wist dat ze net zoals hem was.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dana

avatar

Aantal berichten : 40
Registratiedatum : 03-08-11
Leeftijd : 19
Woonplaats : ergens en nergens

Your Character
Animal ID: Iberische Lynx
Age: 16
Partner: No way

BerichtOnderwerp: Re: Here is a Lynx, so fly bird   ma aug 08, 2011 5:26 am

Dana keek op en ze zag dat er een witte tijger op de openplek was verschenen. In haar dierlijke vorm voelde ze zich gemakkelijker omdat ze haar op school niet zo snel zouden herkennen. Vroeger voor ze op Kelynn was had ze dingen gedaan waar ze niet trots op was en nu wil ze gewoon zijn maar het probleem is dat ze niet weet wat gewoon is dus ze maakt niet veel contact met anderen omdat ze best aggresief is en veel als haar eigendom ziet net als een kat. Ze keek hem aan met haar katteogen. Zelf had hij opmerkelijke grijze ogen. Zelf had ze een normale oogkleur en als Lynx gewoon gele ogen als die van een kat. Als mens was ze wat langer als anderen en voor een lynx was ze best klein. Zijzelf als mens en als lynx verschilden erg van elkaar. Ze stond op. Ze voelde zich klein wat ze vergeleken bij de tijger ook was. Hij zou met gemak een hert neer kunnen halen terwijl haar grootste prooi een hertenkalf was. Misschien waren daarom de Lynxen bijna uitgestorven maar iedereen had er een andere reden voor. Ze gaan proberen de redenen te bedenken in plaats van in actie komen. De reden was ondertussen wel bekent. Er waren te weinnig prooien op het leefgebied van de Lynx. Waarom kwamen de mensen niet in actie? Zij wilde doorgaan met school en gaan studeren. Wat wist ze nog niet. Het ging of in de richting van rechten dan kon ze voor het WNF gaan werken als advocaat of anders biologie of hogere dierengeneeskunde. De meeste mensen denken niet aan haar soort die vinden dat er wel genoeg hulp is terwijl hun aantal wel naar beneden gaat. Ze maakte zich er nu niet boos om maar ze zei: 'Hey' Het was een simpel antwoord maar ze wist niks anders te zeggen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Damon

avatar

Aantal berichten : 116
Registratiedatum : 06-08-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : In your closet >3

Your Character
Animal ID: White Siberian Tiger
Age: 19
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Here is a Lynx, so fly bird   ma aug 08, 2011 7:13 am

Naast hem was de Lynx net een speelgoed katje, die gedachten deden een dierlijke grijns op zijn snuit verschijnen. Rustig nam hij haar in zich op, haar hadden een simpele gele kleur. In tegenstelling tot de zijne, die je zowel in het hokje blauw als grijs zou kunnen stoppen. Tot nu toe vond hij de term ijs-blauw er het best bij passen. Het was een oogkleur, die niet erg bijzonder was voor zijn soort. De meeste witte Siberische tijgers, hadden of blauwe of grijze ogen. Overigens waren er maar weinig Siberische tijgers over, ongeveer 350. Dat terwijl ze de grootste katachtigen van de wereld waren. Alles wat Damon wist over zijn soort, was hij te weten gekomen dankzij een boek uit zijn oma's boekenkast. Een week nadat ze bij haar in getrokken waren, had ze het boek voor zijn neus neer gelegd. 'Je hout toch zo van katachtigen, Dai?' Had ze met een sombere glimlach gezegd, het enige wat hij had gedaan was zachtjes knikken. Waarna hij het zware boek verwonderd open had geslagen, onmiddellijk gefascineerd door de vele kleurenfoto's. Uren lang had hij op zijn bed liggen lezen, tot hij uiteindelijk bij de Siberische tijger was blijven steken. Een beweging van de lynx zorgde ervoor dat hij weer terug keerde naar de werkelijkheid. Met zijn ogen volgde hij haar nauwkeurig, niet zo zeer omdat ze een bedreiging voor hem vormde. Want dat was niet het geval. Maar meer omdat het hem eigen was, altijd oplettend zijn. Altijd willen weten wat er om je heen gebeurd. Haar reactie, was een simpele begroeting. Kennelijk was ze al net zo spraakzaam als hij zelf was. Damon liet zich door zijn achter poten zakken, zonder zijn ogen ook maar een seconden lost te maken van de lynx ging hij zitten. "Damon." stelde hij zichzelf voor. Meer woorden maakte hij nog niet vuil, eerst wou hij weten of ze überhaupt wel op een gesprek zat te wachten. Zelf was hij niet zo'n prater, door de jaren heen was hij steeds stiller geworden. Al betekende dat niet dat hij verlegen was, zeker niet. Als het moest kon hij zo hele verhalen op hangen, al waren die meestal wel verzonnen. Ach, je moest iets doen om aan de juiste informatie te komen. Niet waar?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dana

avatar

Aantal berichten : 40
Registratiedatum : 03-08-11
Leeftijd : 19
Woonplaats : ergens en nergens

Your Character
Animal ID: Iberische Lynx
Age: 16
Partner: No way

BerichtOnderwerp: Re: Here is a Lynx, so fly bird   ma aug 08, 2011 10:57 pm

Dana keek nog steeds in De grijze ogen van de tijger. Het bleef maar raar voelen dat hij zo boven haar uittorende want als mens stak zij vaak boven anderen uit. 'Damon' stelde hij zich voor. Ze kon duidelijk zien dat hij geen prater was. Ze ergerde zich er niet aan want zelf praatte ze ook niet bepaald veel. Zelf zat ze vaak op internet bedreigde diersoorten in de gaten aan het houden of het nieuws over hen op te zoeken. Ze wilde dat wereldje in de gaten houden omdat ze er zelf ook in wilde belanden. Vroeger was dat helemaal niet haar doel geweest maar vroeger had ze helemaal geen doel. Vroeger dacht ze alleen aan de dag die komen zou. Ze verenigde zich met anderen die ook de gave hadden zich in dieren te veranderen en zo overviellen ze mensen om van dat geld te overleven in plaats van naar Kellyn te gaan. Ze had spijt van al die dingen daarom wil ze niet opvallen en daarom maakte ze amper contact met anderen. Ze keek de tijger nog steeds aan met haar felgele ogen en ze zei rustig: 'Ik ben Iemand en Niemand' Ze deed graag geheimzinnig en daarmee kon je sommige mensen echt op hun zenuwen werken en anderen zien er de humor van in. Ze zette haar ogen een beetje mystirieus en keek hem aan. Ze liet zich net als hem door haar achterpoten zakken. Ze wist niet wat hij terug ging zeggen maar als hij niets zei zei zij ook niets.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Damon

avatar

Aantal berichten : 116
Registratiedatum : 06-08-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : In your closet >3

Your Character
Animal ID: White Siberian Tiger
Age: 19
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Here is a Lynx, so fly bird   ma aug 08, 2011 11:37 pm

Het gesprek liep stroef, geen van beide spraken ze veel. Wat voor lange stiltes zorgde, iets waar veel mensen zich aan zouden ergeren. Voor Damon lag dat anders, hij was gewend aan stilte, hield er zelfs van. Als je vier jaar lang alleen rond trok, leerde je er vanzelf mee om gaan. Daarvoor was hij ook al geen prater geweest, sinds de dood van zijn moeder al niet meer. Soms had hij dagen lang gezwegen, soms had hij enkel en alleen met Emily gepraat. Hoe zou het met haar gaan? Hij had haar al jaren niet meer gezien. Hij was vertrokken, zonder haar ook maar iets te zeggen. Hij wist dat hij er fout aan had gedaan, maar hij wist ook dat als hij haar had gezegd wat hij van plan was ze waarschijnlijk geprobeerd zou hebben hem tegen te houden. Ook voor zijn oma had hij niks achter gelaten, geen eens een briefje. Voor een moment legde hij zijn kop in zijn nek, staarde naar het dichte bladerdak waardoor enkele smalle zonnestralen wisten te breken. Wat zouden ze gedacht hebben nadat hij was verdwenen? Zijn oma zou waarschijnlijk wel begrepen hebben dat hij was weggelopen. Als ze goed nadacht wist ze ook waarom. Tenslotte had ze hem regelmatig in het leren boekje zien schrijven, een boekje dat zij hem gegeven had. Ze had de foto's gezien die hij er in had geplakt, en waarschijnlijk had ze ook enkele teksten gelezen. Het moest genoeg zijn om te weten dat hij van plan was wraak te nemen. Zou Emily dat ook begrepen hebben, of zou ze een andere reden voor zijn verdwijning hebben bedacht? De stem van de lynx deed hem zijn blik los maken van het lichtspel. "Dus je gaat het zo spelen?" zei hij, terwijl hij haar met zijn kop een tikkeltje schuin aan keek. Ze had een mysterieuze blik in haar ogen doen verschijnen. Het leek erop dat ze haar best deed geheimzinnig te zijn. "Oké, dan noem ik je gewoon Lynx tot je me verteld hoe je echt heet." Na die woorden verviel hij weer in stilzwijgen, hij was niet iemand die wanhopig op zoek zou gaan naar woorden om het gesprek draaiende te houden. Waarom zou hij?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dana

avatar

Aantal berichten : 40
Registratiedatum : 03-08-11
Leeftijd : 19
Woonplaats : ergens en nergens

Your Character
Animal ID: Iberische Lynx
Age: 16
Partner: No way

BerichtOnderwerp: Re: Here is a Lynx, so fly bird   ma aug 08, 2011 11:57 pm

Die Damon zag duidelijk de humor van de grap niet in maar ze ging echt niet vertellen hoe ze heette. Ze wendde nu even haar blik van hem af en ze keek naar de bomen waaruit de vogels weer tevoorschijn kwamen. Ze had een drang om erachteraan te springen maar ze wilde zichzelf beheersen. Ze vroeg zich af of normale Lynxen wel achter vogels aangingen. Misschien had ze gewoon last van een vervelende huiskattik. Ze keek weer naar de tijger en antwoordde rustig: 'Mij best.' Ze vond het niet erg als anderen haar namen gaven die niet haar eigen naam was maar ze vond het niet erg. Ze was juist blij dat hij haar naam niet wist want dat zou de kans op een tweede ontmoeting verkleinen. Ze hoorde ergen geritsel en ze keek om zich heen. Er stak een kleine veldmuis de openplek open die niet bang voor hen was omdat ze zo stil zaten. Ze volgde de muis met haar ogen en toen hij dichtbij was sprong ze achter hem aan. Ze wist niet waarom ze dat deed maar dat zei haar instinct. Ze sprong met krachtige sprongen op de muis af. Ze ging sneller als hem en ze sprongboven op hem terwijl haar klauwen zich om de muis zetten. Het trillende beestje kon geen kant meer uit en ze genoot ervan. Het beestje piepte van paniek maar ze zou geen katachtige zijn als ze hem niet opat. Ze verslond het muisje zonder medelijden en ze ging weer naar de tijger maar plotseling schaamde ze zich een beetje dat ze achter een muis aanging. Een huiskt mocht dat nog wel maar zij was een Lynx. Ze zei toch met een zelfverzekerde ondertoon: 'Ik heb last van een huiskat tik.' Ze deed of ze zich er niet voor schaamde maar ze deed het wel. Ze had toch een zelfverzekerde blik in haar ogen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Damon

avatar

Aantal berichten : 116
Registratiedatum : 06-08-11
Leeftijd : 23
Woonplaats : In your closet >3

Your Character
Animal ID: White Siberian Tiger
Age: 19
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: Here is a Lynx, so fly bird   di aug 09, 2011 10:51 am

Damon liet zijn blik afdwalen, zijn oplettendheid had hij totaal laten varen. Ten eerste omdat de lynx weinig bedreiging voor hem vormde, ten tweede omdat hij niet verwachtte dat ze hem überhaupt aan zou vallen. Nee, ze zou wel meer hersens in haar hoofd hebben dan dat. Hij liet zich door zijn voorpoten zakken, legde zijn kop op de grond. Dit lag eigenlijk best lekker zo, met het zonlicht dat zijn vacht verwarmde. Het was maar goed dat het hier niet zo warm was als in Australië, daar was zijn dierlijke lichaam niet voor gemaakt. Al had hij zich er vroeger weinig van aangetrokken als zijn huid leek te gloeien, en zijn vacht nat werd van het zweet. Nee, op dergelijke momenten kon hij maar aan één ding denken. Weg van huis, weg van de pijn, weg van de leegte. In een tijger transformeren was voor hem als een vlucht geweest, een vlucht van de werkelijkheid. Destijds was hij nog een kind geweest, of beter gezegd een welp. Zijn poten waren nog niet zo sterk geweest, maar hadden hem al makkelijk kilometers kunnen dragen. Als hij terug naar huis keerde zat zijn vacht altijd onder het rode stof, dat afkomstig was van de zanderige woestijn bodem. De laatste kilometer legde hij altijd in zijn menselijke gedaante af, dat was veiliger. Haar stem deed hem op kijken, kennelijk had ze er geen problemen mee dat hij haar voor nu Lynx noemde. Prima. Met zijn ogen volgde hij haar bewegingen, ze was opgesprongen en zat achter een muis aan. Ergens vond hij het wel komisch om te zien, de 'grote' lynx die de muis makkelijk onder een poot kon zetten joeg er op alsof ze een huiskat was. Ach, hij begreep het wel soms ving hij voor de lol een konijn, soms ook niet voor de lol. Een diertje dat relatief klein was voor een katachtige van zijn grote. "Ik zie het." reageerde hij op haar woorden, hij vroeg zich af hoe echt de zelfverzekerdheid was die ze uitstraalde was. "Ach, tenslotte is het wel familie van ons. Dus zo gek is het niet." zei hij met een lichte grijns, waarna hij zijn kop -die hij voor een moment op had getild om haar aan te kijken- weer op de grond liet zakken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Here is a Lynx, so fly bird   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Here is a Lynx, so fly bird
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kelynn High :: The Town :: The Forest-
Ga naar: